geldi yanıma, mekan : beyoğlu.
Selam dedi, benim adım Para.
selam dedim Para, sana sahip olmayı isterim.
adım dedi "Para", sadece adım para.
hani tanırsın dedin, Engin Noyan varya,
onun kardeşiyim.
tamam dedim, hoşgeldin.
yürümeye başladık,
konuştuk oradan buradan.
tam muhabbetin ortasıydı,
az evveliydi arkadaşlığın.
birden bağırdı para,
"bu adam cüzdanımı çaldı! imdat! yakalayın!"
çevremde doluştu insanlar,
herbir yandan küfürler, tekmeler, tokatlar.
biri cüzdanımı çıkardı çebimden.
bağırdı "işte cüzdan, çalınan cüzdanı buldum!"
Para aldı cüzdanı, tamam dedi "işte bu."
hayır diye bağırdım...
kredi kartlarımın ccv kodlarını bile saydım,
kalabalık uzaklaştı ben yerde yatarken.
ne paramkalmıştı, hemde gitmişti Para.
ayna etkisi yapmıştı ismiyle "Para Noyan"